ز باغ پيرهنت چون دريچه ها وا شد

بهشت گمشده پشت دريچه پيدا شد

 

رها زسلطه ي پاييز در بهار اتاق

گلي به نام تو در بازوان من وا شد

 

به ديدن تو همه ذره هاي من شد چشم

و چشم ها همه سر تا به پا تماشا شد

 

تمام منظره پوشيده از تو شد يعني

جهان به چشم دل من دوباره زيبا شد

 

زمانه ريخت به جامم هر آنچه تلخانه

به نام تو كه در آميختم گوارا شد

 

فرشته ها تو و من را به نشان دادند

ميان زهره و ماه از تو گفتگو ها شد

تنت هنوز به اندازه اي لطافت داشت

كه گل در آينه از ديدنش شكوفا شد

 

شتاب خواستنت اينچنين كه مي بالد

به دوري تو مگر مي شود شكيبا شد؟

 

اميدوار نبودم دوباره از دل تو

كه مهرابن بشود با دل من ،اما شد

 

دوباره طوطيك شوكراني شعرم

به خنده خنده ي شيرين تو شكرخا شد

 

قرار نامه ي وصل من و تو بود آنكه

به روي شانه ي من با لب تو امضا شد

 

شادروان حسين منزوي

  
نویسنده : سمن ; ساعت ۱۱:٢٥ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٢٧ دی ،۱۳۸٥

 

برابر مني اما مجال دم زدنت نيست

خموشي ات همه فرياد و خود به لب سخنت نيست

 

چه كرده اي؟چه ستم كرده اي به خويش كه ديگر

چنان گذشته شيرين لبي شكر شكنت نيست

 

هوا چرا همه بوي فراق مي دهد امروز

تو تا هميشه گر از من سر جدا شدنت نيست؟

 

 

هميشه راه دل از تن جداست در سفر جان

دلت مراست-تو خود گفته اي-اگر بدنت نيست

 

چه غم!نداشته باشم تو را كه در نظر من

سعادتي به جهان،مثل دوست داشتنت نيست

 

من و تو هر دو جدا از هميم و هر دو بر انيم

كه يار غير تو ام نه،كه يار غير منت نيست

 

 

هميشه هاي مشامم شميم زلف تو دارد

تو با مني و نيازي به بوي پيرهنت نيست

 

 

زنده ياد حسين منزوي

 

  
نویسنده : سمن ; ساعت ۱:۱٧ ‎ب.ظ روز شنبه ۱۸ آذر ،۱۳۸٥

 

ای نــاز تو تا نيــمــه ی پاييـــــز رسيــده!

ای سرخ لبـت با مــی لبــــريز رسيــده!

زلف تو هواخواه کدامين شب ابری ست

کاين گونه پريشان و غم انگيـز رسيــده؟

زيبـــاتر از آنــی که رهـــايت کنــــم،امــا

دير آمـــــــده ای، دوره ی پرهيز رسيـده

جــان و تــن مـن امـــت پيغمــبر دردنـــد

بــر مـن دم ويرانگر چنگيـــــــــز رسيــده

ای قونـــيه تا بلخ به غوغای تو مشغــول

بشتاب، که شمــس تو به تبريز رسيده

کم گـريه کـن،آتش زدن بـاغ گناه است

ای ســرخی چشم تــو به پاييز رسيده!

لبخند بزن،لب که به هم می زنی انگار

يک سوره ی زيبا به خطی ريز رسيــده

 

ناصر حامدی

  
نویسنده : سمن ; ساعت ٧:۱٧ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۳٠ آبان ،۱۳۸٥

 

سلام.این بار از شیراز به روز می کنم.امیدوارم خوشتون بیاد.

 

از خانه بیرون می زنم_ اما کجا امشب

 

شاید تو می خواهی مرا در کوچه ها امشب

 

پشت ستون سایه ها _روی درخت شب

می جویم_اما نیستی در هیچ جا امشب

 

می دانم آری نیستی_اما نمی دانم،

بیهوده می گردم به دنبالت چرا امشب

 

هر شب تو را بی جستجو می یافتم_اما،

نگذاشت بی خوابی ،بدست آرم تو را امشب

 

ها...سایه ای دیدم،شبیهت نیست اما_حیف

ایکاش می دیدم به چشمانم خطا امشب

 

هر شب صدای ،پای تو می آمد از هر چیز

حتی ز برگی هم نمی آید صدا امشب

 

امشب ز پشت ابرها، بیرون نیامد ماه

بشکن قرق را ماه من_بیرون بیا امشب

 

گشتم تمام کوچه ها را_ یک نفس هم نیست

شاید که بخشیدند دنیا را به ما امشب

 

طاقت نمی آرم_تو که می دانی از دیشب،

باید چه رنجی برده باشم،بی تو، تا امشب

 

ای ماجرای شعر و شبهای جنون من

آخر چگونه سر کنم بی تو تا امشب

  
نویسنده : سمن ; ساعت ۱٢:۳٦ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٢٥ آبان ،۱۳۸٥

 

بگـــو به باد پرش را تکـــان تکـــان بدهد

بگـــو به ابــر کـه باران بــی امـــان بدهد

چه بی قرار و چه بيگانه مانده ايم،ای کاش

کســـی بيـايد و ما را به هم نشان بدهد

کســـی بيـــايد و ما را به کوچـــه ها ببرد

به مــا برای رسيـــدن به هم تــوان بدهد

بگو،مگر برســـاند کســـی به گوش خدا

که از نگاهش سهمی به عاشقان بدهد

بـرای هــر دل تنـــها دلــی رديـــف کــنـد

به هر نگـــاه جـــوان يار مهــــربان بدهـد

خدا که اينهمه خوب است کاش امر کند

کمی زمانه به ما روی خوش نشان بدهد

ناصر حامدی

 

  
نویسنده : سمن ; ساعت ۸:۳٥ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۱٦ آبان ،۱۳۸٥

 

 

با غزلهای تو یک مرد خودش را ترکاند

و به اندازه ی خالی شدنش اشک چکاند

 

چقدر زود مرا پیر تر از من کردی

هیچ کس مثل تو این عقربه ها را ندواند

 

سایه ای پشت زلال _آبی چشمانت بود

که به اندازه ی یک قرن مرا می ترساند

 

رفته ای زیر سوالی که جوابش سخت است

چه کسی پشت در بسته تو را می خنداند

 

شبحی بود و کسی بود و همان نیمه ی شب

تو ندیدی که تب عشق مرا می لرزاند

 

یا چه بودست مراد وی از این ساختنم

که به اجبار تو را برد و مرا برگرداند

 

عابد اسماعیلی

 

  
نویسنده : سمن ; ساعت ۸:٤٠ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٩ آبان ،۱۳۸٥

 

می خواهمت چنان که شب خسته خواب را

می جویمت چنان که لب تشنه آب را

محو توام چنان که ستاره به چشم صبح

یا شبنم سپیده دمان آفتاب را

بی تابم آنچنان که درختان برای باد

یا کودکان خفته به گهواره تاب را

بایسته ای چنان که تپیدن برای دل

یا آنچنان که بال پریدن عقاب را

حتی اگر نباشی ،می آفرینمت

چونان که التهاب بیابان سراب را

ای خواهشی که خواستنی تر ز پاسخی

با چون تو پرسشی چه نیازی جواب را

قیصر امین پور

  
نویسنده : سمن ; ساعت ٤:٠۱ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢٦ مهر ،۱۳۸٥

 

 

 

يا لطيف

 

سلام.

مهرگان آمد

و ما در اين روز و ماه زيبا بر آن شديم تا به خوسه چينی مزرعه ی حسمان برخيزيم.

انجمن ادبی پايا به مناسبت بزرگداشت حافظ و مهرگان  شب شعری را برگزار می کند.

زمان ۱۷ مهرماه ۸۵

ساعت ۱۶:۰۰

مکان:سالن اجتماعات دانشگاه پيام نور بندرعباس..

حضورتان را گرامی می داريم.

در ضمن خوشه خوشه مهر نثار قدمتان باد.

 

  
نویسنده : سمن ; ساعت ۱۱:٠٦ ‎ب.ظ روز جمعه ۱٤ مهر ،۱۳۸٥

 

یا لطیف

 

سلام

 

آمد...

 

ماه مبارک رمضان آمد... .

 

التماس دعا... . درهای رحمت بازه دوستاتون رو فراموش نکنید.

 

راستی مهر هم اومد.. .

 

            بوی خوش مدرسه .

 

                                   کیف نو .

 

                                         مداد های مشکی قرمز

 

                                                                   پاکن

 

                                                                      مداد تراش

 

                                                                                        دفتر... .

 

                                                                                             همشاگردی

 

                                                                                                             معلم

 

                                                                                               زنگ تفریح... .

 

یادش بخیر ...

روزه دارم من و افطارم از آن لعل لب است

آری افطار رطب در رمضان مستحب است

 

روز ماه رمضان زلف بیفشان که فقیه

بخورد روزه ی خود را به گمانی که شب است

 

زیر لب وقت نوشتن نقطه نهد

وین عجب نقطه ی خال تو به بالای لب است

 

یا رب این نقطه ی لب را که به بالا بنهاد

نقطه هر جا غلط افتاده مکیدن ادب است

 

منعم از عشق کند زاهد و آگه نبود

شهرت عشق من از ملک عجم تا عرب است

 

گر صبوحی به وصال رخ جانان جان داد

سودن چهره به خاک سر کویش سبب است

 

صبوحی

 

  
نویسنده : سمن ; ساعت ٥:٤٦ ‎ب.ظ روز شنبه ۱ مهر ،۱۳۸٥

آخرين پست من در آخرين فصل تابستان

منگر چنین به چشمم،ای چشم آهوانه

ترسم قرار و صبرم ،برخیزد از میانه

 

ترسم به نام بوسه،قارت کنم لبت را

با عذر بیقراری_این بهترین بهانه_

 

ترسم بسوزد آخر ،همراه من ترا نیز

این آتشی که از شوق در من کشد زبانه

 

چون شب شود از ایندست،اندیشه ای مدام است

در برکشیدنت مست،ای خواهش شبانه!

 

ای رجعت جوانی ،در نیمه راه عمرم

بر شاخه ی خزانم ،ناگه زده جوانه

 

ای بخت ناخوش من _شبرنگ سر کش من_

رام نوازش تو،بی تیغ و تازیانه

 

ای مرده در وجودم ،با تو هراس طوفان!

ای معنی رهایی!ای ساحل!ای کرانه!

 

جانم پر از سرودی است ،کز چنگ تو تراود

ای شور!ای ترنم!ای شعر!ای ترانه!

 

 

 

زنده یاد حسین منزوی

 

  
نویسنده : سمن ; ساعت ٤:٥٥ ‎ق.ظ روز شنبه ٤ شهریور ،۱۳۸٥

به ياد نوذر ژرنگ.شاعر تازه از دست رفته

نو بهار است و می آباد و  صبا گل بیز است

چه کنم با جگر خاک که ماتم خیز است؟

 

خنده ی باد در این کاسه ی گل گوش مرا

چون صدای جرس قافله ی چنگیز است

 

داغ من تازه مکن،دم مزن از دولت باغ

سرخ از سیلی ایام رخ پاییز است

 

بال و پر در نفس صبح دروغین مگشا

سخن مدعیان صافی درد آمیز است

 

عاشقان!جانب ایثار فرو مگذارید

تیغ او تشنه ی غمهای بلا آویز است

 

"زیر شمشیر غمش رقص کنان باید رفت"

چند پرهیز از آن فتنه که بی پرهیز است؟

 

نوذر!از جان به علاج دل ویران برخیز

نو بهار است و می آباد و صبا گل بیز است.

 

 

 

مرحوم نوذر پرنگ

 

 

  
نویسنده : سمن ; ساعت ۳:۳٥ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢٩ امرداد ،۱۳۸٥

 

شاد ام به مهرباني چشمانت مي ترسم از خشونت ابروهات
خاتون بي ملاحظه! معلوم ست از زير روسري همه ي موهات

خاتونِ پشتِ پنجره ي سلطان! من حاضرم غلامِ دَر ات باشم
اي كاش بي مضايقه جا مي شد در گوش من تمامِ النگوهات

اين دور و بَر كه دزد فراوان ست شيرين زبانيِ تو خطر دارد
خانم شما كه قند و عسل هستي بگذار من مواظب كندوهات ...

بگذار اين زبانِ معاصر را اصلا كمي عوض كنم از امشب
مخمورِ جامِ نرگسِ مستم كن مدهوش از پياله ي شب بوهات

خورشيد از دوچشم تو مي تابد تو مشهدِ عزيزِ خراساني
حالا كه توي دام تو افتادم پس كو كجاست ضامنِ آهوهات

آرش علیزاده

 

  
نویسنده : سمن ; ساعت ۱٢:۳٦ ‎ب.ظ روز شنبه ٢۱ امرداد ،۱۳۸٥

 

 

یا لطیف

 

سلــــــــــــــــــــــــام

 

اومد.

شازده کوچولوی من اومد.

خوشحالم... .

 

 

بچرخ ای ونوس من بر این مدار تا ابد!

به دستهای تشنه ام غزل ببار تا ابد!

 

بچرخ تا بچرخم و شبیه نه فلک شوم

الاه ی قشنگ لیل والنهار_تا ابد!

 

ببین که دعبل تو ام،امام عشق از ازل!

ببین به دوش می کشم نشان دار _تا ابد

 

می آید از دو چشم تو،صدای قیل و قال شب

می آید از شب عطر تو سرمه زار تا ابد

 

تویی_تو_آن شهود لایزالی پر از شکوه

منم_من آن شهید عشق بی مزار تا ابد...

 

صالح محمدی امین

 

  
نویسنده : سمن ; ساعت ٩:۳۸ ‎ب.ظ روز شنبه ٧ امرداد ،۱۳۸٥

ليله الرغايب

یا لطیف

 

سلام... .

 

دوستان خوبید.خوشید ،سلامتید.ایام به کام است.از تعطیلات تابستانی چه خبر؟خوش که می گذره.الهی شکر... .

من اومدم امروز بدون غزل به روز کنم.آخه داریم به سه ماه عزیز نزدیک می شیم.ماه رجب،ماه شعبان و در آخر هم ماه رمضان.

اولی ماه علی(ع) ،دومی ماه پیامبر(ص) و سومی ماه خودشه.ماه ̗ماه آسمونها.ماه خدا ... .

 

تو این سه ماه واسه بنده هایی مثل من بهانه های زیادی پیدا می شه واسه تقرب و بر آورده شدن حاجت ها.و یکی از اون بهانه ها ،بهنه ی زیبایی است به نام"لیله الرغائب"یا به تعبیر فرزاد حسنی تو برنامه ی کوله پشتی،شب آرزوها.

بچه ها بیاین تو این شب بهترین درخواستها رو از خدا داشته باشیم،خیر و برکت زندگیمون رو بخوایم و نزدیکی به خودش و خواسته هاش.

 

بچه ها بیاین تو این شب بخوایم که کمکمون کنه تا خوب باشیم و خوب بمانیم.

 

بیاین آرزو کنیم چیزایی رو بهمون بده که خیر و صلاحمون توش باشه.

 

"شب آرزوها"پنجشنبه ی همین هفته است.برای دانستن اعمال این شب یا به مفاتیح رجوع کنید یا برنامه ی "کوله پشتی "رو حتما ببینید.

 

در ضمن اگه موفق به انجام اعمال این شب شدید برای همه دعا کنید،من رو هم از دعای خودتون محروم نکنید که شدیدا به دعا محتاجم.

 

موفق باشید و شاد و سبز ... .

 

دست حق یارتون... (کامنت یادتون نره.)

 

 

یا علی...

 

  
نویسنده : سمن ; ساعت ۱۱:۳۳ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۳ امرداد ،۱۳۸٥

 

این روزها سخاوت باد صبا کم است

یعنی،خبر ز سوی تو _این روزها_کم است

 

اینجا_کنار پنجره_تنها نشسته ام

در کوچه ای که عابر درد آشنا، کم است

 

من دفتری پر از غزلم ناب ناب ناب

چشمی که عاشقانه بخواند مرا ،کم است

 

باز آ!ببین که بی تو در این شهر پر ملال

احساس ،عشق،عاطفه،یا نیست یا کم است

 

اقرار می کنم که در این جا_بدون تو_

حتی برای آه کشیدن ،هوا کم است

 

دل در جواب زمزمه های "بمان"من

می گفت"می روم"که در این سینه جا کم است

 

غیر از خدا ،که را بپرستم ؟تو را تو را

حس می کنم برای دلم یک خدا کم است...

 

محمد سلمانی

 

 

  
نویسنده : سمن ; ساعت ٥:۱۳ ‎ب.ظ روز شنبه ۳۱ تیر ،۱۳۸٥

 

تنها اگر به خلوت رویا نشسته ام

شادم که با خیال تو تنها نشسته ام

 

سیمرغ وار بر قلل قاف آرزو

پنهان زچشم مردم دنیا نشسته ام

 

چون باغبان به پای تو ای غنچه ی مراد

در بوستان عمر ،شکیبا نشسته ام

 

شاهین اوج همتم اما به حکم عشق

پیش کبوتری به تمنا نشسته ام

 

با داغ سینه سوز به دامان زندگی

مانند لاله در دل صحرا نشسته ام

 

دارم دلی شکسته و موجی ز اشک و خون

با قایق شکسته به دریا نشسته ام

 

ای آسمان!مخند به بخت سیاه من

خالم که روی چهره ی زیبا نشسته ام

 

عمرم گذشت و سختی جان را نگر که باز

در انتظار طلعت فردا نشسته ام

 

گفتم به غم که:خانه ی ویرانه ات کجاست؟

گفتا:ببین که در دل شیدا نشسته ام

 

 

محمد بیریای گیلانی

 

  
نویسنده : سمن ; ساعت ۳:٤٧ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢٧ تیر ،۱۳۸٥

تقديم به زن که ميراث عشق است از ازل

یا لطیف

 

 

 

سلام .

روز زن مبارک.مبارک بر تمام مادران عزیز...مادر کلمه ی مقدسی است ....اینرافقط کسانی می فهمند که درک کرده باشند ناراحتی مادر یعنی چه؟و دانسته باشند اشک یک مادر برای فرزند چه معنایی دارد.و آنانی می فهند که اشک مادر را دیده باشند آن لحظه ای که خوشبختی فرزنداشان را دیده باشند.

مادر کلمه ی مقدسی است چرا که حضرت زهرا مادر بود... مادر شیر زنی به نام زینب و بزرگمردانی چون امام حسن و امام حسین.. .

مادر مادر مادر مادر.... .

زن:دو واژه ی اول زندگی

 

این غزل رو تقدیم می کنم به فاطمه ی زهرا(سلام الله علیها) و زن که وارث عشق است از ازل...

 

 

 

وعشق آفریده شد به یاد چشمهای تو

و این غزل نوشته شد به پای تو فدای تو

 

تمام هستی و زمین به خاطر تو آمده

تو کوثری ،تو جنتی،بهشت خاک پای تو

 

من آن فقیر و تشنه ام که سالها نشسته ام

به انتظار دیدن و شنیدن صدای تو

 

تو برترین خلائقی ،تو همسر حقایقی

سجود می کند زمین کنون در سرای تو

 

تمام میخ ها خجل ،زتو زچشم و سینه ات

و در که ناله می زند هنوز بعد وای تو

 

هنوز آب مهر تو ولی همیشه تشنگی...

صدای وا عطش عطش کجاست کربلای تو

 

زبان گنگ و لال من چه ساده باز می شود

اگر مرا نظر کنی فقط نظر ،فدای تو

 

من از نژاد آریا به پای بوس می روم

به پای بوس هشتمین که هست او رضای تو...

 

 

مریم بهرنگ فر

 

 

یا علی...

 

 

  
نویسنده : سمن ; ساعت ۳:۳۱ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢٥ تیر ،۱۳۸٥

 

بی حرمتی به ساخت خوبان قشنگ نیست

باور کنید پاسخ آیینه سنگ نیست

 

سوگند می خورم به مرام پرندگان

در عرف ما سزای پریدن تفنگ نیست

 

با برگ گل نوشته هب دیوار باغ ما

"وقتی بیا که حوصله ی غنچه تنگ نیست"

 

در کارگاه رنگرزان دیار ما

رنگی برای پوشش آثار ننگ نیست

 

از بردگی،مقام بلالی گرفته اند

در مکتبی که عزت انسان به رنگ نیست

 

دارد بهار می گذرد با شتاب عمر

فکری کنید!فرصت پلکی درنگ نیست

 

وقتی که عاشقانه بنوشی پیاله را

فرقی میان طعم شراب و شرنگ نیست

 

تنها یکی به قله ی تاریخ می رسد

هر مرد پا شکسته که تیمور لنگ نیست!

 

محمد سلمانی

  
نویسنده : سمن ; ساعت ۳:٤٠ ‎ب.ظ روز شنبه ٢٤ تیر ،۱۳۸٥

 

یا لطیف

 

سلام

بعد از فکر کنم حدود دو یا سه ماه می خوام درست به روز کنم.اول که امتحانات شروع شد ،بعد هم که مادر سیستم ما نیم سوز شد،خلاصه این بار اومدم تا حسابی به روز کنم.

 

راستش اون روزهایی که هنوز امتحانها شروع نشده بود و من درگیر و دار برگزاری بزرگداشت فردوسی و خیام بودم یک نفر به نام "ناشناس"اومده بود و برای من کامنت گذاشته بود که در همین جا ازش تشکر می کنم و اگر این ناشناس همونی باشه که حدس می زنم باید بش بگم که خیلی پیشرفت کردی و دیگه مثل اون موقع ها غزلت ایراد وزنی نداره اما هنوز تو همون حال و هوای سابقی و هنوز قصد نداری زبان کهنه ی شعرت رو عوض کنی.چون خیلی از غزلت خوشم اومد می زنمش تو وبلاگم.

 

 

و اما ...

 

غزل اول تقدیم به گل همیشه بهارم ... .شازده کوچولوی خودم که دیگه بدون اون نمی تونم درس بخونم، نمی تونم تمرکز داشته باشم و بدون اون ... .

 

1)دل تو سنگ به قدر شکستن من نیست

تو پاره ی تنمی ،پاره ی من آهن نیست

 

بپرس بعد تو تاریکی غریبم را

از آن چراغ که در خانه هست و روشن نیست

 

دلت خوش است که من زنده زنده می سوزم

ولی رها شدن از عاشقی به مردن نیست

 

چقدر سنگ زدند و به خود قبولاندم:

که ضرب دست تو پشت سر فلاخن نیست

 

چقدر حرف برای تو دارم و هر بار

در آب و تاب تماشا توان گفتن نیست

 

چه دردناک و غم آلود اینکه می دانی

به هر دری بزنی نیمه ی تو این زن نیست... .

 

 

(کوچولوی من!دوستت دارم!بیشتر از دیروز کمتر از فردا.... )

 

 

 

2)باش تا موسم گل با تو به گلزار شوم

فصل دیدار شود قاصد دیدار شوم

 

از سکوت دل محتاط من آزرده مباش

خلوتی نیست که گوینده ی اسرار شوم

 

من به پایان غم و اوج سلامت برسم

آن زمانی که به درمان تو بیمار شوم

 

ماه چشمان تو چون روشنی خواب شود

بر من از خواب تو سخت است که بیدار شوم

 

 

میوه ی عشق تو سنگین شده بر شاخه ی دل

مرگ من باد اگر بی تو سبکبار شوم

 

زیر باران مصائب که ببارد دائم

چتر گیسو ی تو را از تو خریدار شوم

 

عطر لبخند تو را گر به کف آرم روزی

دست شویم ز سرایندگی ،عطار شوم

 

طاق ابروی تو کو؟چوبه ی این دار کجاست؟

تا که در سایه ی مژگان تو بر دار شوم

 

عشق،دریا و تو طوفان و من ام چون کشتی

می روم تا که به خشم تو گرفتار شوم

 

آرزویم همه این بود و همین است هنوز

که تو را یار ببینم... که تو را یار شوم

 

 

ناشناس (احتمالا آشنا)

 

 

در آخر هم چهار تا وبلاگ معرفی می کنم حتما سر بزنید.

 

اولین وبلاگ متعلق به داداش نوردی

http:// hamed_poet.persainblog.com

 

دومین وبلاگ متعلق به داداش حامدی

http://ali88h.persianblog.ir

 

سومین وبلاگ مال داداش میرزایی

http://tomgaran.blogfa.com

 

چهارمین وبلاگ هم متعلق به گل خودمه،شازده کوچولوی من

http://8s8m8sm.persianblog.ir

 

  
نویسنده : سمن ; ساعت ٦:٤۳ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱٥ تیر ،۱۳۸٥

 

لفظی که از حصار لبت دور می شود

تنها مشیتی است که منظور می شود

 

در لابلای حرف و حدیث پیاله ها

سر مستی ات زبانزد انگور می شود

 

خلوت نشین و همدم من!با کلام ت

زوجی مناسب غزلم جور می شود

 

وقتی که شعر های مرا خط خطی کنی

دفترچه ام قلمرو هاشور می شود

 

کندوی خاطرات لبت بی عسل مباد!

وقتی زبان تیز تو زنبور می شود

 

 

سید مهدی موسوی

  
نویسنده : سمن ; ساعت ۸:۱٢ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٤ تیر ،۱۳۸٥

← صفحه بعد