نگاه

 

در شیرینی نگاهی که لبخندی رویاگونه را بیادم می آورد

و در لحظه های سکوتی

که به دریایی آرام می مانست

و در مهربانی

که آرامش خرامان حرکت حلزون

بر برگ درخت را بیاد می آورد

و در نجابت انگورواری

که مادیان سپید بر آن غبطه می خورد

و در همه چیز

که همان شیرینی نگاه و لحظه های سکوت و مهربانی و نجابت است

تلولویی جاری بود

که نوای آسمانه تو را به گوش می رساند

و من

همه آنها را در تو می دیدم

و گویا

آینه ی تمام نمای تو گشته ام

که فقط یارای نگاشتن نقطه ای از چشمت را دارم

که به من می نگرد.

 

حامد ابراهیمی

 

  
نویسنده : سمن ; ساعت ٤:٢۱ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٧ مهر ،۱۳۸٤