تولد

            تولد

                       تولدت مبارک

 

                                          مبارک

      

                                                    مبارک

      

                                                               تولدت مبارک

 

                                                                   بیا شما (شمع)رو فوت کن

 

                                                                                                   تا صد سال زنده باشی...

 

هورااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا.

 

 

 

یا لطیف

 

سلام.

 

اینم روز موعود.اینم همون برنامه ای که دربارش حرف می زدم.

 

هشت بهمن...

 

تولد شازده کوچولوی قصه ی زندگی من.

 

گلم!تولدت مبارک...

 

واسه گرفتن یه تولد چه چیزایی لازمه؟

 

یه خونه ی تمیز و مرتب...

 

یه اتاق با کلی بادبادک و وسایل تزیینی...

 

یه عالمه مهمون...

 

و کادو...

 

تو وبلاگ و دنیای مجازی اگه بخوام اینا رو آماده کنم می شه:

 

یه وبلاگ بدون هر حرف اضافی... یه قالب نو و شاد...مهمونا هم که هر کی بخواد می تونه بیاد چون در وبلاگ بازه... و اما هدیه... لطفا هر کی این پست رو می خونه یه حرف زیبا ...یه شعر زیبا یه کامنت تبریک بذاره هم من و هم شازده کوچولو هر دو تامون منتظریم...

 

و اما هدیه ی من.من یه غزل دارم که با اینکه یه جاهایی اشکال وزنی داره ولی خیلی دوستش دارم چون ...

 

 

ساعت نواخت سال ورودت به این دیار

یکبار ،ده،نه،هزار و سیصد و شصت و دوبار

 

انگار باز ثانیه ها رو به رفتنند

انگار سال شصت و دو می رفت تا بهار

 

ناگه صدای خنده و گریه تو گوش کن

یک نو غزل رسیده ،چه ساکت،چه پر شرار

 

بابا نگاش کن که چه معصوم خنده زد

مادر ببین چه نگاهی،چه بی قرار

 

امروز چندم بهمن؟چه ساعتی است؟

هشتم...صدای اذان،صبح زود و یار

 

کودک میان خنده و گریه چه رشد کرد

حالا هزار و سیصد و هشتاد و چار بار

 

اینجا کجاست؟بندر عباس ،شهر گرم

با ساحل و شن و شرجی و با غبار

 

کودک کجاست؟توی دو چشمم نشسته است

اسمش چه بود؟دختر دریا و بی قرار ...

 

اسمش، دو چشم عزیزش،دو دست او

قلب مرا برای ابد برده پای دار

 

هستم،دو چشم خرابم،دو دست من

می ریزم و فدای نگاهش به یادگار

 

دختر چه با غرور و فریباست مثل کوه

دختر،چه نغمه ای،چه سکوتی،چه پر شرار

 

حرفش همیشه مثل نگاهش پر از غزل

قلبش ،لبان لطیفش،ترانه وار

 

سهم بزرگی از وجود مرا برده با خودش

تنهایی مرا رسانده به دیوار انتظار

 

گوشم به زنگ،دست دلم رفته تا دلش

لبهای من خموش نگاهند و بی سوار

 

شیرینی لبان لطیفش همیشه هست

گرمی لحن ملیحش به وقت کار

 

قهرش ،لطیف و صدایش چه ساده است

لطفش همیشگی،تو ولی اسم رفتنش نیار...

 

عطر تنت همیشه مرا می برد به اوج

آرامش دو دست تو تلفیقی از بهار

 

من با تو یک غزلم ،یک غزل چو تو

اما نرو برای ابد پیش من بمان...

 

 

 

 

بهمن هشت روزه ی من!

 

تولدت مبارک...

 

یا علی....

 

  
نویسنده : سمن ; ساعت ۱٠:۱۸ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٥ بهمن ،۱۳۸٤