"انکحت̓..."عشق را و تمام بهار را!

"زوجت̓..."سیب را و درخت انار را!

 

"متعت̓..."خوشه خوشه رطبهای تازه را!

گیلاسهای آتشی آبدار را !

 

"هذا موکلی..":غزلم دف گرفت ,گفت

تو هم گرفته ای به وکالت سه تار را!

 

"یک جلد..."آیه آیه ی قرآن! تو سوره ای!

چشمت "قیامت است!بخوان "انفطار "را!

 

"یک آینه..."به گردن من هست...دست توست,

دستی که پاک می کند از آن غبار را!

 

"یک جفت شمعدان..."؟!نه عزیزم دو چشم توست

که بر دریده پرده ی شبهای تار را!

 

مهریه ی تو چشمه . باران و رودسار

بر من بریز زمزمه ی آبشار را!

 

"ده شرط ضمن..."ده؟!...نه!بگویید صد!...هزار!

با بوسه مهر می کنم آن صد هزار را!

 

لیلی تویی مه قسمت من هم جنون شده

پس خط بزن شرایط دیوانه وار ار!

 

این بار من به بوسه ات افطار می کنم

خانم شکسته ای عطش روزه دار را!

 

 

سیامک بهرام پرور_بهشهر مازندران

 

  
نویسنده : سمن ; ساعت ۱:۳٩ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۸ بهمن ،۱۳۸۳