تو نو بهاری و دستان تو دو ساقه گلند

نگاههای تو رودند و پلکهات پلند

نگاه می کنی و حرف عشق از چشمت

رسد به آبی هفت آسمان ،بلند بلند

به من نگاه کن،ایمان می آورم بانو!

خدای عشق تویی،چشمهای تو رسلند

ستاره کف زند و آسمان غزل خواند

و مهر و ما برایت دو روی یک دهلند

بیا و باز نشابور کن مرا بانو!

که دور چشم تو مژگان نه،لشکر مغلند

 

محمد شریف سعیدی

 

  
نویسنده : سمن ; ساعت ۱٢:٢٩ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱٧ آذر ،۱۳۸٤